مافات پرداخته است . طبرى در رويداد قيام يزيد بن المهلب بر ضد يزيد بن عبد الملك خليفه اموى و تسلّط او بر بصره گويد يزيد بن عبد الملك سميدع كندى را كه پيرو رأى خوارج بود و دعوت او را اجابت كرده و به او پيوسته بود كارگزار ابلّه گردانيد . و او در آنجا به خوشيهاى زندگى و نعمتهاى آن روى آورد « 1 » . طبرى از آن روى اقبال او را به خوشگذرانى قابل ذكر دانسته كه خوارج خود را در رعايت ظواهر شريعت و ترك ملذات سرآمد مسلمانان مىدانستند . و اين سميدع هم در رأس عده‌اى از قاريان قرآن بود و به زهد و ورع شهرت فراوان داشت آن‌چنانكه وقتى دو لشكر متخاصم يزيد بن مهلب و عدى بن ارطاة آهنگ ترك مخاصمه كردند او را به عنوان حكم برگزيده بودند . ابلّه اين مزيّت ديرينهء خود را كه كانون سرود و موسيقى ايرانى و مركز شناخته شدهء آموزش اين هنر بوده است در دوران اسلامى هم تا قرنها همچنان حفظ كرد . در اواخر قرن دوم هجرى هم در شرح حال ابراهيم موصلى كه يكى از پيشگامان موسيقى عربى اسلامى بوده و نقشى اساسى در تدوين آن برپايهء موسيقى ايرانى داشته است ، ابلّه را همچنان كانونى فعّال براى آموزش موسيقى ايرانى و مركزى مىيابيم كه ابراهيم براى تكميل هنر خود بدانجا روى آورده يا به عبارت ديگر شهرت ابلّه و استادان موسيقى آنجا او را بدانجا كشانده است . ابراهيم شرح سفر خود به ابلّه و آشنائى خويش را با استادى كه به قصد ديدار و شاگردى او به ابلّه رفته بود براى پسرش اسحاق ، كه او هم بعدها به اسحاق موصلى معروف شد و مانند پدرش از پيشگامان موسيقى عربى اسلامى گرديد ، تعريف كرده كه چون تا حدى روش آموزش موسيقى را در آنجا ، كه به وسيلهء همين ابراهيم آن روش به دوران اسلامى عربى هم انتقال يافت ، روشن مىسازد از اين‌رو در اينجا با نگاهى گذرا به شرح حال ابراهيم ، گفته‌هاى او هم در اين باره نقل مىشود . * * *

--> ( 1 ) . طبرى . 2 / 1386 و 1387 ، در رويدادهاى سال 101 هجرى .